रात्री उबदार पांघरुणात, गुडूप झोपताना,
पाऊस येईल घेऊन संथ सरींच्या सुरांना..
पाऊस येईल घेऊन संथ सरींच्या सुरांना..
पहाटेच्या अंधारात, डोळ्यांनी बंड पुकारलेले,
"कराग्रे" म्हणत असताना, बाहेर सरींनी गीत मांडलेले,
खिडकी, बाहेर पाऊस, आणि वाफाळणारा चहा,
खिडकीवरील थेंब म्हणतील " थोडं वेळ अजून इथेच रहा"
नित्याची कामे हाक देतील, हात कामालाही लागतील,
कोसळणाऱ्या सरी मात्र पुन्हा पुन्हा खुणावतील,
नद्या, तलाव ओढे, दुथडी भरून वाहतील,
तापलेल्या धरणी संगे, मनाचे ताप ही निवतील,
भीजरी पायवाट आता मनास खुणावेल,
खळखळणाऱ्या ओढ्यांकडे पाऊले वळतील,
पावसाच्या ह्या गाण्यामध्ये हरवून जाता जाता,
तुझ्यातलाच तू नव्याने तुला सापडले..
---- विभव जोगळेकर
No comments:
Post a Comment