घर कौलारू

 घर कौलारू सुंदर, 
दाट झाडीत वसले,
कित्येक पिढ्यांचे साक्षी, 
आज एकाकी राहिले...

इथे फुलले संसार,
अनेक पिढ्यांचे,
सूर सनईचे घुमले,
अनेक लग्नांचे,
प्रत्येक नवनवरीच्या स्वागता,
घर हे सजले,
कित्येक पिढ्यांचे साक्षी, 
आज एकाकी राहिले...

कित्येक पाळणे हलले,
बाळंतिणीच्या खोलीत,
बालपण ते रमले,
घराच्या अंगणात,
बालपणींच्या आठवणीने,
घर भरलेले,
कित्येक पिढ्यांचे साक्षी, 
आज एकाकी राहिले...

आनंदाच्या क्षणी घर
नटले सजले,
काळ कठीण तो येता,
खंबीर आश्रय बनले,
काळ बदलता लोकं,
वाट शहराची चाले,
कित्येक पिढ्यांचे साक्षी, 
आज एकाकी राहिले...

ओस पडल्या ओसऱ्या,
रिते झोपाळे पडवीत,
भिंती उभ्या धीर गंभीर,
आठवणींच्या छायेत,
परतीच्या वाटेकडे घर,
डोळे लावून बसले,
कित्येक पिढ्यांचे साक्षी, 
आज एकाकी राहिले...

----- विभव जोगळेकर