Thursday, April 30, 2026

साज शृंगार

केला नाही साज शृंगार, 
नाही भरजरी वस्त्र नेसले,
लेवून साधी ही साडी,
राया तुम्हा भेटाया आले...

नाही माळला गजरा केसांत,
नाही नेत्री काजळ रेखीले,
लाजेच्या गुलाबी छटांनी,
हे गाल गुलाबी रंगले,

नाही दागिने अंगावरती,
नाही मोत्यांचे हार ल्याले,
तुमच्याच प्रेमाच्या नजरेने,
सारे रूप खुलून आले,

नाही शब्द कुठले ओठी,
नयनांनीच गीत गायिले,
हळुवार त्या कटाक्षी,
मन माझे हरपून गेले,

साज कशाला वेगळा आता,
तुमचेच प्रेम ल्याले,
लेवून साधी ही साडी,
राया तुम्हा भेटाया आले...

नजरेसमोर तू येतांच,
सारे शब्द हरवून गेले,
तुझ्या लाजाऱ्या हास्यामध्ये,
मन माझे गुंतून गेले,

साज कशाला तुज वेगळा,
देवाने ऐसे रूप घडविले,
तू असेच यावे समोरी,
अन् मी तुझ्यात हरवून जावे...

------- विभव जोगळेकर

पाठीवरची ओझी

पाठीवरती अनेक ओझी, कशी सारी पेलायची,
स्वप्न पाही मन वाऱ्यावेगी, कशी सारी झेपायची...

गरजेच्या बघ चारच गोष्टी, मन चिंती बारा,
नको नको त्या गोष्टींचा मग, वाढे ऐसा पसारा,
तुला न कळते कुठे थांबावे, नुसताच धावतो पोरा,
जगायचे मग राहून जाते,  दमून जातोस पुरा,
उणी पुरी चार दिवसांची, जिंदगी कशी पुरायची,
स्वप्न पाही मन वाऱ्यावेगी, कशी सारी झेपायची...

क्षण हे परत ना यायचे, नको असेच जाऊ देऊ,
उद्याची स्वप्न बघता बघता, जगणं नको विसरून जाऊ,
वेग मनाचा वाऱ्यापरी तुज नाही पेलायचे,
या शर्यतीत तू उगाच नको थकून ऐसा जाऊ,
थांब थोडा, श्वास घे, थोडी गरज विश्रांतीची,
स्वप्न पाही मन वाऱ्यावेगी, कशी सारी झेपायची...

----- विभव जोगळेकर

Monday, April 20, 2026

अतीत के पन्ने

 कुछ दोस्त बिछडे थे बचपन में मेरे,
कुछ बातें कही सुनी थी आंगन में मेरे,
जाने क्यूँ यें बाते दे रही जिंदगीभर का साथ,
बनके जंजीर थामा है जिंदगीभर मेरा हाथ..

कभी खिलौना ना मिला तो तुटा ये दिल,
कभी अपने चिल्लाये तो मुरझा ये फुल,
जब बनाया मजाक भरी महाफील में,
सर झुका रहा अपनेही खामोशी में,
जाने क्यूँ यें बाते दे रही जिंदगीभर का साथ,
बनके जंजीर थामा है जिंदगीभर मेरा हाथ... 

असफलता पर जब खूब ताने सुने,
बोल पडे सब जो माने थे अपने,
कुछ नया कर सकू ये साहस ना रहा,
मन की बातें कहू कोई ऐसा ना रहा,
जाने क्यूँ यें बाते दे रही जिंदगीभर का साथ,
बनके जंजीर थामा है जिंदगीभर मेरा हाथ...

वो बचपन की यादें वो खामोश लम्हे,
रुह कापती जब पलटता हुं वो अतित के पन्हे,
गुजरा वो जमाना जब अंधेरा था प्यारा,
फिर भी डरता हुं देखने नये सपने,
जाने क्यूँ यें बाते दे रही जिंदगीभर का साथ,
बनके जंजीर थामा है जिंदगीभर मेरा हाथ...

----- विभव जोगळेकर

Sunday, April 12, 2026

युगत

एक युगत सांगतो, ध्यानात ठेवाचं,
मनातील समदं,‌ओठी येऊ नाही द्याचं...

ह्याचं बी ऐकाचं अन् त्याचं बी ऐकाचं,
जे जे कोणी सांगेल ते समदं ऐकाचं,
जे करायचं मनी पक्क करायचं,
मनातील समदं,‌ओठी येऊ नाही द्याचं...

बीगी बीगी उठू, कामाला लागाचं,
मनातील चित्राचं असं तुकडं तुकडं पाडाचं,
मग एक एक तुकडं कमाया लागाचं,
मनातील समदं,‌ओठी येऊ नाही द्याचं..

(समोरच्याचा)चेहरा हसतो मनी काही बी शिजतं,
एका शब्दाने तुझ्या, मन दुसऱ्याचं कुजतं,
तू सांगाया जातो, स्वप्न आपली म्हणून,
नुसतं ऐकून बी तुझं, त्याचं काळीज जळतं,
पूर्ण तापायच्या आधी दूध असं ते नासतं,
म्हणून मनातील समदं,‌ओठी येऊ नाही द्याचं...

------ विभव जोगळेकर

Thursday, April 2, 2026

प्रार्थना

जन्मोजन्मीचे वाहून ओझे, थकलो आता "आई" गं,
आवराया हा सारा पसारा, मार्ग आता तू दावी गं...

संचित बहू कर्माचे हे, नित्य भर त्यात पडते गं,
पाप - पुण्याचे गणित मांडता, हिशोब सारा चुकतो गं,
नको आता जन्म मरण आणि नको कर्माचा हिशोब गं,
आवराया हा सारा पसारा, मार्ग आता तू दावी गं.....

भोग भोगणे चुकत नाही, सुख असो वा दुःख गं,
मन रमते मग या चक्रात,  विसर तुझा पडतो गं 
स्थिर होऊ दे चित्त निवृत्ती, प्रवृत्ती मन नको गं,
आवराया हा सारा पसारा, मार्ग आता तू दावी गं...

"नित्यानंदी निमग्न मजला, सदैव राहू दे,
नित्य समागम तुमचा स्वामी, आम्हा लाभू दे"
वडिलांनी प्रार्थिले तव चरणी, तैसेचि होऊ दे गं,
आवराया हा सारा पसारा, मार्ग आता तू दावी गं...


---- विभव जोगळेकर

नको कोणाला सांगू...

काय कुठे कधी कसे झाले सांग मला, कोण कोणाला कधी काय बोलले सांग मला, त्या बातमीला तिखट मीठ लावायचे मला, "नको कोणाला सांगू" म्हणत सर्...