स्टेशनवरची प्रीत

नेहमीप्रमाणे पुन्हा तो ठाण्याला उतरला, 
वेगळं सांगायलाच नको, घामाघूम झालेला,
गर्दीतून वाट काढत त्याने बाकडं गाठलं ,
कटिंग घेऊन तिच्या येण्याची वाट पाहू लागला,

पुढच्याच ट्रेन ने आली ती, फलाटावर उतरली,
त्या गर्दीतही सुगंधी झुळूक त्याला स्पर्शून गेली,
गर्दीतून वाट काढत तिनेही बाकडं गाठलं,
दुकानदाराने सवयीने एक चिक्की सरकवली,

भेट झाली, चिक्की संपली, तास सहज निघून गेला,
निघायची वेळ येताच शेवटी तिने प्रश्न केला,
"तू बदलापूर, मी बदलापूर, 
असं ठाण्याला किती दिवस भेटायचं,
आपलं हे नातं आता पुढे कधी सरकायचं?"

चेहरा पडला बिचाऱ्याचा, शांत होऊन तो उत्तराला,
डॉक्टर म्हणालेत म्हातारीकडे एकच महिना शिल्लक राहिला,
डोळ्यात टचकन पाणी आलं, जाणीव तिला परिस्थितीची,
घरात फक्त जागा होती, चौघांपूरती रहाण्याची,

उद्या परत भेटण्यासाठी, दोघांनी निरोप घेतला,
तो हळूच शांत होऊन डब्याकडे वळला,

आज एक वर्ष सरलं, दोघे नेहमीप्रमाणे तिथेच भेटले,
तिच्या गळ्यात मंगळसूत्र होते, त्यानेच प्रेमाने घातलेले,
चिक्की झाली, कटिंग झाला, तेवढाच गर्दीत एकांत मिळाला,
दोघे निघाले घरी, उद्या पुन्हा एकांतात भेटायला...

---- विभव जोगळेकर

बाबा

एक एक दिवस करता, वर्ष आता सरले,

तुमच्याशी बोलणे होऊन वर्ष आता उलटले,

अजूनही ते क्षण शेवटचे, तसेच मनात कोरलेले,

आता फक्त आठवणीतले क्षण तेवढे जपलेले...

जन्मलो तेंव्हा कदाचित बोट असेल धरले मी तुमचे ,

शेवटी मात्र माझे हात घट्ट पकडून होते हात तुमचे,

नियतीचे संकेत होते, आयुष्याचं वर्तुळ पूर्ण झाल्याचे

मन मात्र तयार नव्हतं, हे सत्य स्वीकारण्याचे,

तो स्पर्श, ते क्षण माझ्या मनात असे कोरले,

आता फक्त आठवणीतले क्षण तेवढे जपलेले...

अजूनही निघता कुठल्या प्रवासा आठवण तुमची येते,

"निघतोय, पोचलो की कळवतो" सांगाया कोणी नसते,

पोकळी ती ह्या मनाला व्यापून असे टाकते,

डोळ्यात मग दुःख सारे दाटूनी असे येते,

ते बोलणे, ते आशीर्वाचन सारे आता संपले,

आता फक्त आठवणीतले क्षण तेवढे जपलेले...

रितेपण आले असे, आभाळाएवढी पोकळी,

आता राहिली शिल्लक आठवणीने भरलेली झोळी,

जडस्वरूप नाहीत तरी हक्काने मी मागतो,

तुम्ही दाविल्या मार्गावर चालण्या आशीर्वाद मागतो...

महालातील चोर

महालात इथे राहतो चोर,
राजा म्हणतं त्याला शेंबडं पोर,
युगायुगांची हीच कहाणी,
ज्याची सत्ता, चाले त्याचा जोर...

प्रजा ना इथली साधी भोळी,
प्रत्येकजण भाजतो आपली पोळी,
म्हणूनच राजा निवडणुकीच्या वेळी,
दारोदार फिरतो घेऊन झोळी....

"मी", "माझे" पलीकडे, 
विचार कोणी करीत नाही,
बोलायच्या गोष्टी हजार,
प्रत्यक्षात कृती काहीच नाही...

महालातील चोर एकटा नाही,
गावोगावी त्याची जात,
स्वार्थाच्या छोट्या ठिणगीने,
पेटते सहज सत्तेची वात...

दोष देऊन फक्त राजाला,
प्रश्न इथला सुटणार नाही,
आपण बदललो नाही तर,
व्यवस्था बदलणार नाही...

युगायुगांची हीच कहाणी,
बदल घडवा आधी मनात,
जसा माणूस हवा आहे,
तसा माणूस घडवा स्वतःत...

------- विभव जोगळेकर

मी पांतस्थ

 मी पांतस्थ, वाट माझी काटेरी,

चाले निरंतर, आयुष्याची वारी...

सामान्य मी, रमातो संसारी,

संसाराचा भार उचलतो हरी,

हात राबती प्रपंची, चित्त रमते पंढरी,

चाले निरंतर, आयुष्याची वारी...

कर्मयोगी मी, रतीब कामाचा,

ओठी हरी नाम, ध्यास दर्शनाचा,

देह इथे, मन चंद्रभागे तिरी,

चाले निरंतर, आयुष्याची वारी...

ऊन सावली येती जाती, ऋतू बदलती,

सुख दुःखाच्या खेळात, तूच एक सोबती,

तूच माऊली सकलजनांची, तूच एक कैवारी,

चाले निरंतर, आयुष्याची वारी...

रूप सावळे, कर कटी तू उभा विटेवरी,

तुला शोधता पंढरपुरा, तू वससी अंतरी,

या वाटेवर तूच सोबती, तूच वारकरी,

चाले निरंतर, आयुष्याची ही वारी...

----- विभव जोगळेकर

Jungle

In the jungle, mighty jungle,

Full of letters, words and rhyme,

Some are dancing some are hiding,

Waiting for the perfect time...

Thoughts come flowing like a river,

Dreams come drifting with the breeze,

Pick the blossom, catch the echo,

Tie them gently, if you please...

Every poem starts with wandering,

Every poet loses way,

But the ones who keeps on searching,

Find a rainbow someday!!!

----- विभव जोगळेकर 

जंगल

 शब्दांचे हे विशाल जंगल,
शांत नि घनदाट,
भावनांच्या वाहती नद्या इथे,
शोधून त्यातून वाट...

कुठे उमलती अर्थफुले,
कुठे सुगंधी भावना,
कुठे दडल्या शांत सावल्या,
कुठे विरहाच्या वेदना...

कुठे आनंद पाखरू होऊन,
फांदीफांदीवर गातो,
कुठे व्यथेचा पानगळ होऊन,
अलगद खाली झरतो...

कवी नसतो शब्दांचा राजा,
ना तो त्यांचा निर्माता,
फक्त भटक्या प्रवाशापरी,
शोधत फिरतो वाटा...

वेचून घेतो शब्द फुले,
भावनांचा दोरा गुंफतो,
कल्पनांच्या कुशल हातानी,
काव्यहार तो विणतो...

या जंगलाचा नाही अंत,
ना संपते कधी वाट,
जितके आत शिरत जावे,
तितकाच वाढतो थाट...

---- विभव जोगळेकर