पाठीवरती अनेक ओझी, कशी सारी पेलायची,
स्वप्न पाही मन वाऱ्यावेगी, कशी सारी झेपायची...
गरजेच्या बघ चारच गोष्टी, मन चिंती बारा,
नको नको त्या गोष्टींचा मग, वाढे ऐसा पसारा,
तुला न कळते कुठे थांबावे, नुसताच धावतो पोरा,
जगायचे मग राहून जाते, दमून जातोस पुरा,
उणी पुरी चार दिवसांची, जिंदगी कशी पुरायची,
स्वप्न पाही मन वाऱ्यावेगी, कशी सारी झेपायची...
क्षण हे परत ना यायचे, नको असेच जाऊ देऊ,
उद्याची स्वप्न बघता बघता, जगणं नको विसरून जाऊ,
वेग मनाचा वाऱ्यापरी तुज नाही पेलायचे,
या शर्यतीत तू उगाच नको थकून ऐसा जाऊ,
थांब थोडा, श्वास घे, थोडी गरज विश्रांतीची,
स्वप्न पाही मन वाऱ्यावेगी, कशी सारी झेपायची...
----- विभव जोगळेकर
No comments:
Post a Comment