मैत्रीतून प्रीत ही फुलली...
रोजचेच भेटणे होते,
बोलणे ही रोजचेच,
बोलण्यात हरवून जाती,
दोघेही तासंतास,
हळू हळू स्थिरावल्या नजरा,
शांतता बोलू लागली,
हळुवार दोन जीवांची,
मैत्रीतून प्रीत ही फुलली...
कधी निरोप आई - बाबांचा,
कधी बहाणा अभ्यासाचा,
कधी ना मिळता बहाणा काही,
जड भासे क्षण-क्षण विरहाचा,
मैत्रीतही लपून भेटण्याची,
आता सवय अशी ही जडली,
हळुवार दोन जीवांची,
मैत्रीतून प्रीत ही फुलली...
ही जवळीक दोन जीवांची,
हे नाते दोघांमधले,
आता ना राहिले काही,
गुपित दोघांमधले,
मैत्रीच्या सावलीमध्ये,
प्रेमाची कळी ही खुलली,
हळुवार दोन जीवांची,
मैत्रीतून प्रीत ही फुलली....
------ विभव जोगळेकर
No comments:
Post a Comment