नैहर छुटो जाय...

 प्राजक्ताचा सडा बघ, पडला आज अंगणी,
पश्चिमेला तुळस ग, बसली वृंदावनी,
बाजूलाच जास्वंद, बहरून ती आली,
त्यापलीकडे लगडली, वेलावर गोकर्णी... ||१||

अशा फुलांच्या मधोमध, पसरले अंगण,
अंगणात मांडले ग, झावळांचे तोरण,
पाखडलेल्या तांदळाचा, पसारा ग अंगणी,
वेचाया जमली चिऊ-खारू, जमले ग सारेजण...||२||

समोरच्या झाडीतून,  किरणे डोकावती,
भारद्वाजाची साद मग, मनास खुणावती,
तेवढ्यात गोठ्यातून, गंगा ही हांबरती,
पिल्लास तिच्या दूध पाजाया, साद ती घालती...||३||

परसात विहिरीवर, आई रहाट ओढती,
अन् आजी माझी चुलीवर, भाकरी ग भाजती,
बाबा लागले तयारीला, शेतावर लावणी,
मी आणि मोती आमचा, दोघे त्यांचे सोबती...||४||

वैभव हे सारे इथे, कसे सोडून मी जाऊ,
सांग सख्या तुझ्या सांगे, कशी शहराला येऊ,
जन्म माझा मातीतला, जीव गुंतला ह्या अंगणी,
पश्चिमेला जिथे आहे, तुळस वृंदावनी... ||५||

---- विभव जोगळेकर