मन माझे

माझेच मन हे, मलाच कसे काय समजेना, उमजेना,

तुझ्यावीण सये कुठे ही मन हे गुंतेना, गुंतेना |

स्वप्नातीत भासणारी, श्रावणातली ही प्रसन्न हिरवळ, 

अखंड कोसळणाऱ्या सरींची, वर्षा  ऋतूतली मनास भुरळ,

परी चिंब भिजुनी, प्रेमाची ही तृष्णा काही शमेना,

तुझ्यावीण सये कुठे ही मन हे गुंतेना, गुंतेना | १ |

उंच आकाशी विहंग करिती, थवे पक्ष्यांचे किती हे सुंदर,

त्यावरी आरूढ होऊनी तुझपाशी येण्यास मन हे झाले आतुर,

एक क्षणाचाही विरह आता मनास या करमेना,

तुझ्यावीण सये कुठे ही मन हे गुंतेना, गुंतेना | २ |

सायंकाळी कातरवेळी, नभी उमटली चंद्र कोर ही,

ढगाआढ ती लपून बसली, चंद्राची ती गोड चांदणी,

चांदणीशिवाय आकाशातल्या चंद्रालाही करमेना,

तुझ्यावीण सये कुठे ही मन हे गुंतेना, गुंतेना | 3 |

 --- विभव जोगळेकर