Friday, July 31, 2020

श्रद्धा (की अंधश्रद्धा)

कराया साजरा आनंद, सण धुळवडीचा आला,
फाल्गुन पौर्णीमेत, गडी माय मातीत रंगला,
घातरक रंग तू निर्मिले, कितीएका तू मारिले,
तुझ्या 'श्रद्धे ' पायी तु, देवास मारलं ।। १ ।।
सर्प, मित्र शेतकऱ्याचा, म्हणून नागोबा पूजिला,
वन्य जीवही महत्वाचे, हाच संदेश दिधला,
तुझ्या श्रेष्ठ 'बुद्धी' पायी, नागाला दूध तू पाजीलं , 
 तुझ्या 'श्रद्धे ' पायी तु, देवास मारलं ।। २ ।।  
आषाढ मासी सण, वटपौर्णीमेचा आला,
झाडांचे महत्व तुला सांगून तो गेला,
वडाला दोऱ्यात बांधिले, तू जंगलच संपवलं,
 तुझ्या 'श्रद्धे ' पायी तु, देवास मारलं ।। ३ ।।  
भाद्रपद मासी बसले गणेश घरोघरी,
मातीची मूर्ती, विसर्जन मातीत, निसर्गाची पूजा ही खरी,
मूर्ती बनवुनी P. O. P. ची, तू नदीलाच मारलं ,
 तुझ्या 'श्रद्धे ' पायी तु, देवास मारलं ।। ४ ।।  
शरद ऋतूत, सण दिवाळीचा हा आला,
दारोदारी रोषणाई, उधाण आनंदाला,
तू निर्मिले फटाके, मिठाईत केली भेसळ ,
 तुझ्या 'श्रद्धे ' पायी तु, देवास मारलं ।। ५ ।।  
देव चराचरी आहे, वर्षभर सण हेच सांगती,
जपा निसर्गाला, जपा माणसा-माणसातली नाती,
स्वार्थ नी अज्ञानापोटी, विचार फक्त स्वताचा तू केला,
केले प्रदूषण, संपविले वन्य जीवनाला,
देव निसर्गात आहे, तू त्यालाच संपवायला निघाला,
देव माणसात आहे, तू माणुसकीलाच विसरला,
जपा निसर्गाशी नातं, तू नातंच तोडाया निघाला,
 तुझ्या 'श्रद्धे ' पायी, देवालाच माराया निघाला  ।। ६ ।।  

--------------विभव जोगळेकर 

No comments:

Post a Comment

सूर्यास्त - २

सूर्य अस्ताला निघाला, खेळ लाटांचा मंदावला, का अशावेळी खुणावते, अनामिक ओढ ही मनाला... ओढ अशी ही लागते, मन बेचैन असे हे होते, जसे ओळखीचे कोणी,...