|| २१व्या शतकातील अंधश्रद्धा ||

1. रोज सकाळी फुलं, प्राणी आणि निसर्गाच्या चित्रांसह  "Good  Morning" मेसेज टाकल्याने लोकांची मॉर्निंग - गुड होते !! 
2. Whatsaap आणि Facebook वर येणारी प्रत्येक पोस्ट ही खरीच असते आणि ती मी सगळ्यांशी share नाही केली तर मी घोड चूक करतोय !!
3. Facebook वर पोस्ट केल्याशिवाय प्रवास करणं अशुभ असतं !!
4. Whatsaap स्टेटस आणि Facebook वर उसनं  ज्ञान (Forwarded messages) लोकांना share करून मी लोकांना शिक्षित करतोय !!
5. Facebook account वर जेवढे जास्त friends तेवढं चांगलं !! (माझ्या मते बरीचशी लोकं हे तुमच्यावर पाळत ठेवायला तुमच्या  facebook लिस्ट मध्ये असतात)
6. Facebook वरच्या प्रत्येक पोस्टवर मी मत मांडलंच पाहिजे आणि ते माझं कर्तव्यच आहे!!
7. माझ्या हातात "स्मार्टफोन" आहे म्हणजे मी आपोआप photographer होतो, मग मिळेल त्या गोष्टीचे फोटो मी काढलेच पाहिजेत !!

तळ टिप  - यातल्या काही अंधश्रद्धा मी पण बाळगतो 

अभंग - १

तुझ्या नामाचा गोडवा, कैसा कळेल त्यांना,
 ज्यांच्या मनी वासना, दृढ आहे  ।।

तुझ्या भक्तीचा महिमा, कैसा कळों आम्हा,
द्वैत भाव जेथे, दृढ आहे  ।।

निर्गुणाचे ज्ञान, कैसे होईल आम्हा,
मन आमुचे प्रवृत्ती, दृढ आहे।।

ऐसे आम्ही जरी, कृपा तूची करी,
सर्वा ठायी तूची, दृढ आहे।।

प्रार्थितो विभव, तुझा विसर ना होवो,
तुझ्या चरणी हे मन, दृढ राहो।।

 - विभव जोगळेकर

सद्गुरू राया

नाही त्रिभुवनी, तुज सम कोणी,

तूची चराचरी, सद्गुरू राया ।।

तूची मायबाप, तूच मायेचा सागर,
तूची करुणाकर, सद्गुरू राया ।।

सद्गुरू चरण, हेची तीर्थस्थान,
अमंगल करी मंगल, सद्गुरु राया ।।

तव एक एक बोल, जणू ब्रम्हयाचा वेद,
आम्हा हाच आशिष, सद्गुरू राया ।।

अखंड तुझे स्मरण, नित्य हो साधन,
हे एकची मागणे, सद्गुरू राया ।।

विजय सुत, मी दास नारायणी,
नामीतो तव चरणी, सद्गुरू राया ।।

------------ विभव जोगळेकर

पारिजात

पहाट झाली, कळी उमलली,
मंद सुगंध दरवळला,
शुभ्र नी भगवं वस्त्र लेवूनी,
पारिजात हा फुलला  ।।

तुटले मूळ, सुटले फुल,
घरंगळत आले पानावरती,
मंद वाऱ्याच्या झुळुकेसांगे,
पारिजात आला धरणीवरती ।।

त्या फुलास ना ठाऊक,
उद्या त्याचे काय होणार,
सडा सजवुनी कोमेजणार,
की देवाचरणी दरवळणार ।।

क्षणभंगुर आयुष्याचे,
त्या वेड्यास काय घेणे,
त्यास ठाऊक एकच धर्म,
दुसऱ्यास आनंद देणे ।।

 -----विभव जोगळेकर 

मी मलाच शोधतो

रात्री किनारी बसुनी, प्रतिबिंब शोधतो,

खोल स्तब्ध पाण्यात, मी मलाच शोधतो.. ।1।

नभी पुनवेचा चंद्र, मनी रात्र अवसेची,

लोचनी वाहती धारा, रूपे आसवांची,

अशा स्थितीत चेहरा, उगा उपरा हसतो,

खोल स्तब्ध पाण्यात, मी मलाच शोधतो...।2।

तू होऊनी माझी, मलाच सोडून गेलीस,

दाऊनी स्वप्ने सुखाची, सारे उधळून गेलीस,

उधळल्या पाकळ्या, मी अलगद वेचितो,

खोल स्तब्ध पाण्यात, मी मलाच शोधतो...।3।

ऐकू धून येते, दूर बासरी विरहाची,

राधेस साद घाली, ही प्रीत श्री हरीची, 

आस मनास वेडी, तुला उगाच आठवितो,

खोल स्तब्ध पाण्यात, मी मलाच शोधतो...।4।  

   ----- विभव जोगळेकर 

निरोप

तो क्षण निरोपाचा, असा येऊन ठाकला,

परी संवाद डोळ्याचा, अजून ना संपला...

सैल झाली आता मूठ, हात हातातून सुटला,
तो स्पर्श शेवटचा असा मनी साठवला,

तू पाठमोरी झाली, मार्ग तुझा हा वेगळा,
परी संवाद मनाचा, अजून ना संपला...

कंठ दाटून हा आला, मूठ आवळली घट्ट,
हसत निरोप देण्याचा, व्यर्थ केला हट्ट,

तूझें बोलके डोळे आणि निरोप अबोला,
आपुल्या नात्याचा, प्रवास इथेच संपला...

-------विभव जोगळेकर

रात्र अवसेची

रात्र अवसेची साद घालतोय कोण?
पिंपळाच्या झाडाखाली ज्याच्या अस्तित्वाची खूण।।

मनी विचारांचा खेळ, का कुणी मांडला हा डाव,
चाल कुणाची, प्यादे कोण, इथे कोणास ना ठाव,
नको ओलांडू उंबरा, इथे राज्य काळोखाचे,
जाळे विणून ठेवले कुणी अदृश्य संकटाचे,
कधी चेहरे, कधी आवाज, खूण ओळखीची वाटे,
का आहेत सारे हे, गतकाळाचे मुखवटे,
भूतकाळाचे हे ऐसे, चित्र रेखाटतोय कोण?
पिंपळाच्या झाडाखाली ज्याच्या अस्तित्वाची खूण।।

सावध मनास कैसी पडते भुरळ,
विचित्र ही वाट परी वाटते सरळ,
भीतीच्या राज्यात चाले सावल्यांचा खेळ,

का कुणा अतृप्त आत्म्याची इथे शिजतेय डाळ,
भासे सूडाची ही गोष्ट, का अडकला कुणी निष्पाप,
सतत मनात चाले असाच गोंधळ,
असा सूडाचा हा खेळ, आता खेळतोय कोण?
 पिंपळाच्या झाडाखाली ज्याच्या अस्तित्वाची खूण।। 

   ----- विभव जोगळेकर