सिनेमासाठी काय पण.....

नाताळाची सुट्टी सुरु होती, मी रजा काढून सहकुटुंब माझ्या घरी गोव्याला होतो. दुपारचे जेवण चालू होते आणि अचानक माझ्या भावाने विषय मांडला.
आपल्या बायकोला उद्देशून तो म्हणाला - "दादा वहिनी इथे आहेत, तू त्यांच्या बरोबर सिनेमाला जाऊन ये. नंतर रुटीन सुरु झाले कि मग मला सांगू नकोस जायला मिळत नाही सिनेमाला!! " असं म्हणत त्याने मला डोळा मारला.

हाय कोर्ट (आमची आई) समोर प्रोपोसल ठेवण्याची त्याची ही पद्धत मला ठाऊक होती. मी ही त्याचीच री ओढत म्हणालो "कल्पना चांगली आहे, तुम्ही दोघी जा, आम्ही आहोतच घरी, मुलांना आम्ही सांभाळू." मी आमच्या सौ कडे पाहिलं, ती प्रश्नार्थक नजरेने माझ्या कडे बघत होती. एवढ्या वर्षात तिच्या डोळ्यातला प्रश्न मी ओळखला होता "आता हे काय नवीन?". मी पण आँखो ही आँखो मी उत्तर दिलं  "just flow with the current!!"

हाय कोर्ट कडून काहीच उत्तर नाही आलं. बाबांनी डोळ्यानेच "carry on!!" म्हणत आम्हाला प्रोत्सहन दिलं . ही मूकसंमती मानून आम्ही जेवण आटोपलं. साधारण २ वाजले असतील, आई वामकुक्षीच्या तयारीला लागली. माझा आणि भावाचा मुलगा (३-३.५ वर्षांची मुलं  ती), लागली दंगा मस्ती करायला. मी पटकन मोबाईलवर तपासलं आणि जाहीर केलं, दुपारी ३.१०, ४.२५ आणि ५.३० असे तीन शो आहेत. लवकर ठरवा कुठल्या शो ला जाणार ते. महिला मंडळाचं चर्चासत्र सुरु झालं. बराच वेळ चर्चा झाल्यावर मी ४.२५ च्या शोची २ तिकिटं बुक केली.

आता खरी कसोटी होती. जो पर्यंत मुलं झोपत नाहीत ह्या दोघीना बाहेर जाणं शक्य नव्हत. माझा मुलगा एकदा झोपला कि २-३ तास झोपेल आणि नंतर उठला कि मी त्याला सांभाळू शकणार होतो. भावाच्या मुलाच्या बाबतीत तेच होतं. झोपून उठला कि आजी, आजोबा आणि बाबा होतेच त्याला बघायला. प्रश्न होता तो ह्या दोघांना झोपवण्याचा. भाऊ मुलाला घेऊन खोलीत गेला आणि त्याला गोष्ट सांगू लागला (झोपवण्याचा एक केविलवाणा प्रयत्न). मी पण मुलाला कुशीत घेऊन झोपवण्याचा प्रयत्न करू लागलो. पण हे दोघे पट्ठे, मोठमोठ्याने गाणं म्हणत राहिले. घड्याळात ३.१५ वाजले होते. बायकांना तयार व्हायला लागणारा वेळ लक्षात घेता मुलं पुढच्या ५ मिनिटात झोपणं आवश्यक होतं . आता मात्र आम्हाला टेन्शन आलं. आम्ही चौघे मुलांना झोपवण्याचे वेगवेगळे अयशस्वी  प्रयोग करू लागलो.

शेवटी आई आली आणि आपल्या जोरदार आवाजात म्हणाली "आता मी झोपणार आहे. मला बिलकुल आवाज नकोय. दोघांनी गुपचूप झोपा." दोघांना आजीचा राग आला होता, पण काहीही न बोलता दोघेही पांघरूण  घेऊन गुपचूप झोपले. अगदी २ मिनिटात, शांत झोपले. आम्ही आईकडे बघितलं. ति काही न बोलता तिच्या खोलीत झोपायला गेली. सासूबाईंचा असा आधार मिळाल्यावर दोनीही सुनांना एकदम काय झालं ठाऊक नाही, पण चक्क रेकॉर्ड टाईम मध्ये दोघीही आवरून तयार पण झाल्या आणि चक्क दोन "जावा" एकत्र सिनेमा पाहून आल्या ......