ऊन सकाळचं, हलकं सोनेरी,
तो शेतात.... वडिलांसोबत नांगर फिरवी ,
घाम कपाळावर, पण हसू ओठावर ,
मनात मात्र एकच प्रश्न....
"आज ती येईल का पाणवठ्यावर? "
डोक्यावर घागर, परी ओढणी उडते,
चाल तिची हळू हळू, हृदय त्याचं धावते,
नजरा नजर क्षणभर, अन ती अशी काही लाजते,
जणू काही वेळेसाठी जग थांबते.... सारं जग थांबते !!
तो बैल हाकतो, चुकवून नजर,
ती सावरते केस, खळी गुलाबी गालावर,
संवाद सारा नजरेतून, हे गुपित मनाचं,
अन त्या शेतात, पेरलं बी, पहिल्या प्रेमाचं ... पहिल्या प्रेमाचं !!
----- विभव जोगळेकर
