कविता ही प्रतिभा असते, कवी म्हणवणाऱ्या लोकांची,
शब्दांचा काव्य बनतं, ही देणगी आहे देवाची|
आयुष्याला अर्थ देते, देते दिशा जगण्याला,
लंगड्यालाही पाय देते, आयुष्याच्या शर्यतीत धावायला|
देते दृष्टी कवीला, सूर्याच्या पलीकडे पहायला,
शिकविते रडता रडता हसायला, आणि हसत हसत दुख भोगायला|
कधी काव्य असतं पावसाचं, प्रेमाच्या धारांनी मन चिंब भिजवणार,
कधी काव्य असतं पावसाचं, मनातलं दुख डोळ्यावाटे पूर म्हणून वाहणारं|
कविता ही अशीच असते, आयुष्यावर बोलणारी,
शब्दांच्या माध्यामातून, मुक्यालाही बोलायला लावणारी|